Głos z Józefa



22.02.2026

1 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

---

2026 - ROK ŚW. FRANCISZKA Z ASYŻU, 800 LAT OD ŚMIERCI ŚW. FRANCISZKA.
„Medytacje franciszkańskie” o. Syrach Janicki franciszkanin – wybrane fragmenty

Popiół, którym św. Franciszek posypał sobie głowę, jest znakiem jego troski o prawdę o sobie, jest widzialnym znakiem, że uważał się za grzesznika, a więc za kogoś potrzebującego nawrócenia, a nie zaś czci i pochwał ze strony ludzi. Dlatego też jego zachowanie było tak szczególne, wprost wykluczające wszelką ludzką chwałę i próżność. To właśnie dlatego Franciszkowe przepowiadanie Ewangelii było nadzwyczaj skuteczne […] Nie możemy nigdy pozwolić, by powiedziano o nas, że nakładamy ciężary, których sami nie nosimy albo że jesteśmy słuchaczami, którzy jedynie łudzą swe serca.

Miłosierny Boże, pragniemy, tak jak to czynił św. Franciszek, na początku tego nowego okresu liturgicznego pochylić nasze głowy i przyjąć na nie szczyptę popiołu. Niech ten zewnętrzny znak w pełni odda to, co się dzieje w naszych wnętrzach. Daj nam wejść w ten nowy czas z autentycznym pragnieniem nawrócenia i przemiany. Błogosław nam na wszystkie prace wielkopostne, aby przyniosły one wielki owoc, który będzie znakiem potęgi Twego miłosierdzia.

Pewien brat, człowiek uduchowiony i od dawna przebywający w Zakonie, był serdecznie zaprzyjaźniony z błogosławionym Franciszkiem. Zdarzyło się zaś, że kiedyś przez wiele dni cierpiał bardzo ciężkie i straszliwe pokusy diabelskie, tak iż przy tej okazji prawie że był doprowadzony do skrajnej rozpaczy. [św. Franciszek] powiedział mu: […] odmówisz 7 ‘Ojcze nasz’ ilekroć będziesz dręczony tymi pokusami” […] I natychmiast od tej godziny, w której przemówił do niego błogosławiony Franciszek, został uwolniony wewnątrz i na zewnątrz od owej wielkiej udręki, którą znosił przez długi czas. I przez łaskę Bożą, dzięki zasługom błogosławionego Franciszka, żył w wielkim spokoju i ukojeniu duszy i ciała.

Nie ma dnia, w którym nie bylibyśmy wystawiani na próby przez podszepty ku złemu. Trzeba więc powiedzieć sobie bardzo jasno i szczerze, że pokusy stanowią jakąś część naszego życia. Z pewnością nie chcemy i nie pragniemy ich, i trudno nam pogodzić się z ich ciągłą obecnością, trzeba nam jednak przynajmniej przyjąć do wiadomości, że one były, są i będą. Czym jest pokusa? Najprostsza, katechizmowa odpowiedź mówi, że to pobudzenie ku jakiemuś złu, jakaś wewnętrzna siła, która pcha do czynu, o którym wiemy, że się Bogu nie podoba i Go rani. Wiemy, że siła i długotrwałość pokus mogą być bardzo różne. Bardzo znamienne jest przytoczone wyżej świadectwo o bracie, który przez wiele dni cierpiał bardzo ciężkie i straszliwe pokusy diabelskie, tak iż przy tej okazji prawie że był doprowadzony do skrajnej rozpaczy. Czy mogą być pokusy ponad nasze siły? Mamy biblijne zapewnienie, że Bóg nigdy nie dozwoli kusić człowieka ponad jego siły. Jednak wydaje się, że problem nie istnieje, gdy spotka nas jakaś jedna nawet bardzo silna pokusa, ale wtedy, gdy te ataki złego trwają długo i zdają się nie mieć końca, bardzo trudno jest oprzeć się pokusie, której natarczywość zamiast się zmniejszać, to się powiększa. Jedno jest pewne, w takich chwilach nie powinniśmy pozostać sami. Bardzo piękny przykład radzenia sobie w pokusach daje nam św. Franciszek i jego relacja, jaką miał do brata ciężko doświadczonego pokusami. Przede wszystkim św. Franciszek ani się nie zdziwił, czy zgorszył trudnościami swego współbrata. Wystarczyła jedna jego rada, okazanie zrozumienia i życzliwości, aby kuszony brat nie poczuł się osamotniony w swoim zmaganiu i by czas próby się dla niego zakończył […] Co robić, gdy czas pokusy się zakończy? Przede wszystkim dziękować Bogu, że próbę, owszem, dopuścił, ale nas w niej nie opuścił. Z każdej pokusy, jeśli została ona pokonana, wychodzimy silniejsi i bogatsi o doświadczenie. Jednak nigdy zwycięstwo nad pokusą nie może stać się powodem do naszej pychy. Zwycięstwo nie jest naszą zasługą, ale jest owocem łaski Bożej i naszej z nią współpracy. Pycha w tej dziedzinie bardzo się mści, bo powoduje ona, że przestajemy doceniać przeciwnika, a zbytnio zaczynamy liczyć na własne siły. W dziedzinie walki duchowej nigdy nie możemy powiedzieć , że jesteśmy wystarczająco silni, ale zawsze powinniśmy pokornie liczyć na pomoc pochodzącą od Pana.

Wolne intencje mszy św. w lutym i marcu

Luty
25.02 - 18:00 ŚR.

Marzec
1.03 N 16.30
1.03 N 20.00
2.03 Pn 18.00
3.03 W 18.00
4.03 Ś 18.00
8.03 N 13.00
8.03 N 20.00
9.03 Pn 18.00
11.03 Ś 18.00
16.03 Pn 18.00
17.03 W 18.00
20.03 Pt 18.00
21.03 S 7.00
22.03 N 7.00
22.03 N 20.00
23.03 Pn 7.00
23.03 Pn 18.00
24.03 W 7.00
24.03 W 18.00
25.03 Ś 7.00
25.03 Ś 18.00
26.03 C 7.00
26.03 C 18.00
27.03 Pt 7.00
27.03 Pt 17.30
28.03 S 18.00
29.03 N 7.00
29.03 N 16.30
29.03 N 20.00
30.03 Pn 7.00
30.03 Pn 18.00
31.03 W 18.00

---

Intencja modlitewna na bieżący tydzień:

Za kleryków naszego seminarium duchownego.

---

PODZIĘKOWANIA
Dziękuję serdecznie ks. Proboszczowi, ks. Krzysztofowi i ks. Antoniemu za sprawowanie Mszy św. w mojej intencji z okazji moich urodzin, za złożone życzenia. Dziękuję wszystkim obecnym na Mszy św. za modlitwę i złożone życzenia.

---